Sukienka już uszykowana. Szampan się chłodzi w lodówce. Rajstopy, szpilki, makijaż, jeszcze trochę podziałam w kuchni. Jeszcze chłopcom koszule szykuję i dziewczynkom sukienki balowe. Mąż po pracy się zdrzemnie, odpocznie. Jeszcze raz wyszoruję podłogę. Już za chwilę przy dźwiękach przebojów, czas imprezy magicznej się zacznie. Jeszcze krok, jedno ciasto, porządek, Stary Rok już na dobre dziś zaśnie.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Okno na mieszkanie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Okno na mieszkanie. Pokaż wszystkie posty
środa, 31 grudnia 2014
wtorek, 18 lutego 2014
Czekam
Karuzela wciąż się kręci, a ja razem z nią. Remont wciąż trwa, problemów przybywa, wszystko się wali na głowę ale damy radę. Na razie walczymy. Ze ścianami bo wymagają więcej wkładu niż przewidywaliśmy, z meblami, bo i tu są niezgodności, z nerwami, stresem ... z czasem i kasą. Co najmniej do końca tygodnia będzie mnie bardzo mało. Jaki będzie przyszły tydzień? Nie wiem. Mam nadzieję że będzie już wszystko zrobione, ale szczerze w to wątpię.
sobota, 1 lutego 2014
Droga ku światłości
Ciemne mieszkanie nie ma w sobie duszy. Ponure, przygnębiające, senne - nudne. To, co daje mu życie, to przede wszystkim światło i element nas samych. Szukam wciąż oświetlenia do kuchni. Szukam czegoś, co jest proste i ma w sobie siłę. Jest energetyczne samo w sobie, eleganckie, żywe. Ale co wybrać?
czwartek, 30 stycznia 2014
A Bal wciąż trwa!
Wiem, że mało mnie ostatnio. Wciąż gdzieś latam, szperam. Remont nabiera tempa, dom - bałaganu, a ja? Czuję się jak na pędzącej karuzeli. Dzieciaczki wciąż podziębione, walczymy dzielnie z wirusem, ale i nam się dostało. Ząb przestał mnie boleć, to kręgosłup dokucza. Dokucza na tyle, że wciąż schylona chodzę, bo nóg wyprostować nie mogę. Leczę więc siebie, leczę dzieciaki, mąż rano do pracy, po pracy do kuchni z kuchni do spania i ... tak w kółko.
sobota, 25 stycznia 2014
14 minut
14 minut. Tyle wystarczy, by oczy przymknąć, odpocząć. 14 minut, to czasem wieczność, wieczność, wokół której tak wiele może się zdarzyć. To tylko 14 minut. Tak bardzo boli mnie szczęka, zdrzemnę się. Tak na chwilę. Pralka pierze, jej dźwięk wbija się w uszy, monotonność i rytm wystukiwany przez bęben, i wirujące w nim pranie sprawiają, że zaraz usypiam.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
