Niektórzy ludzie potrafią podnieść mi ciśnienie.
Szybko, skutecznie, kilkoma słowami potrafią sprawić, że ze spokojnej mamuśki zamieniam się w smoka ziejącego ogniem lub inną szkaradę.
Pamiętacie nasze pielęgniarki?
Pisałam o nich chociażby TU.
Dostałam wczoraj o godzinie 13.00 telefon.
I czego się dowiedziałam?
"Jutro na jedenastą jesteś z Roksaną na szczepieniu.
A ty Matka nie wiesz że masz w domu dziecko dwuletnie?
Ja mam takie rzeczy wiedzieć? A bilans to kto jej zrobi?
Masz jutro na jedenastą być z Roksaną to weź i Olę i pamiętaj mi o takich rzeczach bo ja o bilansach dzieci pamiętać nie będę!"
Nie było dzień dobry,
nie było Pani Moniko,
nie było chciałam poinformować ...
tylko tak ot, jak do gówniarza jakiegoś ... albo gorzej jeszcze.
Ale o co chodzi przepraszam? Jakie szczepienie, jakie jutro jaki bilans?
Nie, jak by ktoś pytał nie zapomniałam o szczepieniu. Pielęgniarka w taki oto sposób przekazała mi że dostała szczepionkę dla pięciolatków i jutro będzie dzieci szczepiła, więc dobrze by było żebym z Roksanką wpadła, bo to do picia jest a one w dużych butlach dostają ów specyfik, więc muszą dzieci mniej więcej na ten sam termin zapisać.
Nie, nie zapomniałam o bilansie Oli.
Ba, była przecież ważona, mierzona i oglądana podczas ostatniej mojej wizyty,
bo już zaraz dwa latka to za jednym razem ... a teraz pielęgniarka mówi mi że to się milczy bo to było PRZED urodzinami a musi być PO ... .
To po cholerę jasną wtedy jechałam?
Po co wtedy była badana, jeżeli teraz, raz jeszcze badana będzie?
A bo sobie kobieta w kartę nie wpisała.
Ot co.
Wkurzyła mnie kobieta straszliwie.
Ale ja wkurzona nie wrzeszczę, o nie.
Poinformowałam ją grzecznie, że ja jutro na żadne szczepienie nie przyjadę, a tym bardziej przed południem, bo nie mam jak transportu załatwić.
Nie mam. Mąż mój mógłby wziąć wolne, gdyby wiedział wcześniej.
To że był w pracy nic mi nie dało bo mają u niego w zakładzie zakaz korzystania z telefonu w czasie godzin pracy.
Więc nawet powiedzieć mu nie mogłam.
A rodzeństwa dorosłego nie masz?
Niech przyjadą i wezmą dziewczyny.
Nie wezmą, bo dzwoni pani dziś, na jutro
a moje dorosłe rodzeństwo pracuje, studiuje (poza miejscem zamieszkania) lub się uczy.
Czyli nie mam wolnego (czytaj obijającego się) rodzeństwa,
które by mogło tak bez zapowiedzi z dnia na dzień zerwać się, z uczelni/pracy
przyjechać
(nie wiem czym bo samochodów to nie mają, znaczy jedna siostra ma ale ona pracująca jest) i dzieci mi na szczepienie zabrać ... .
Zapytałam grzecznie, od kiedy to szczepienie jest zaplanowane ... bo to tyle dzieci jest ...
No od czwartku wiem, ale co to ma do rzeczy?
To na jutro ma być, bo dopiero odbierać będę, i jutro masz być.
Tosz nie można było w czwartek? W piątek? W poniedziałek o ósmej rano?
Nie można było?
To i wolne by było załatwione i transport i w ogóle rozmowy by nie było.
Ale nie, lepiej zadzwonić dzień wcześniej w porze obiadu,
bo po co szybciej cholera dzwonić!!
Nie wiem co zrobisz, nie obchodzi mnie to,
ja wam na wieś wynosić się nie kazałam!
Macie być.
(tu osiągnęłam fazę super spokoju - czyli mówienia bardzo cicho i z bardzo zaciśniętymi zębami). Przykro mi, ale nie przyjadę.
Mogę przyjechać, po południu, po 16.00.
Mąż będzie w domu, to i problemu z dojazdem, z opieką nad chłopcami,
z samym szczepieniem i bilansem nie będzie.
Szczepienie jest na jedenastą!
Nie będę po południu wszystkich dzieci szczepiła!
Nie po to są godziny szczepień ustalone, żebym w innych godzinach szczepiła!
Wobec tego nas na szczepieniu nie będzie.
Zadzwoni Pani następnym razem wcześniej, uprzedzi,
wszystko zorganizujemy. A teraz przepraszam, bo chłopcy płaczą.
Jak to później! Nie, tak nie!
To przyjedźcie wtedy w środę na 16.30, zaszczepię Roksankę i Oli bilans zrobimy.
Na tym zakończyła się nasza rozmowa i miałam przemożną ochotę uszkodzić telefon, ale odłożyłam go delikatnie. W końcu co on winny że ja takie pielęgniarki mam?
Nie można było tak od razu? Zna kobieta naszą sytuację, wie doskonale, że musimy do miasta na dwa razy jeździć bo się a samochód nie mieścimy, wie że moje rodzeństwo pracuje i studiuje, że rodzice pomóc nie mogą, wie nawet że mąż w pracy telefonu odbierać nie może bo i notkę mają że do niego po 14.00 dopiero dzwonić można.
Ale walczy uparcie, kłóci się, wywyższa, bo ja muszę.
Od czwartku wiedziała że we wtorek szczepienie będzie, a w poniedziałek dzwoni ... .
Tak się zastanawiam.
Nie ma już na świecie normalnych pielęgniarek?
Nie można po ludzku wcześniej zadzwonić, uprzedzić, poinformować że taka konieczność będzie? Nie można grzecznie od dzień dobry rozmowy zacząć?
To na prawdę jest takie trudne?
Gdzie się podziała grzeczność gdzie kultura rozmowy?
Czy to że mam czwórkę dzieci pozwala komuś traktować mnie przedmiotowo?
Nie zasługuję już na odrobinę szacunku?
Na poważne traktowanie?
Ja zostawiam to bez komentarza.
Komentarze ... zostawię Wam.
Co myślicie o tej sytuacji?
